กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 229 ใครกันที่ช่วยฉัน
แม่ของเธอทรุดนั่งลงที่ธรณีประตู ตบต้นขาตัวเองร้องไห้โฮ เสียงดังสะเทือนฟ้า
“บ้านถูกขโมย! เงินหายหมดแล้ว! เงินที่เพิ่งถอนออกมาเมื่อกี้ แล้วก็โบราณวัตถุภาพอักษรที่ลูกสาวฉันให้ไว้ หายหมดเลย!”
พอเหลือบไปเห็นซุนอวี้เฟิน แม่เธอก็เด้งขึ้นจากพื้นทันที พุ่งเข้ามาจับแขนเธอไว้แน่น
“แกขโมยใช่ไหม! เมื่อวานแกไม่อยู่บ้านทั้งวัน! สหายตำรวจ รีบค้นตัวมันเลย!”
ตำรวจท้องที่ทำตามหน้าที่ “สหาย ช่วยให้ความร่วมมือตรวจค้นด้วย”
ซุนอวี้เฟินเปิดกระเป๋าเสื้อทุกใบ มีเหลืออยู่แค่ 5 หยวน
เธอยังเอาห่อผ้าติดตัวที่นำมาจากบ้านสามีออกมาเปิดในห้อง ข้างในมีเพียงเสื้อผ้าเก่าหลายชิ้น รองเท้า ถุงเท้า เข็มกับด้าย
ว่างเปล่าไม่มีอะไรเลย