เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 209 เธอเป็นแค่นักเรียน มีสิทธิ์อะไร
ซูจิ่นเหนียนเพิ่งสวมเสื้อกาวน์ ยังไม่ทันติดกระดุม พยาบาลที่ประตูก็เรียกเสียงเบา “หมอซู ผู้อำนวยการโจวให้คุณไปชั้นสามเดี๋ยวนี้” พยาบาลคนนั้นเดินเข้ามาใกล้ กดเสียงลงอีก “ในห้องมีสามคน เลขาธิการพรรคก็อยู่ รองผู้อำนวยการกำลังเปิดแฟ้มประวัติของคุณอยู่”
ในกระเป๋า เสี่ยวจิ่วโผล่หัวออกมา “เจ้านาย คนที่มาไม่ใช่ธุระงามแน่”
ซูจิ่นเหนียนชะงักมือ ติดกระดุมเม็ดสุดท้าย “อือ”
ห้องทำงานผู้อำนวยการอยู่ชั้นสามสุดทางใน ประตูแง้มอยู่ เธอยกมือเคาะสองที
“เข้ามา”
ผลักประตูเข้าไป ในห้องมีสามคน
โจวเต๋อวั่งนั่งอยู่หลังโต๊ะทำงาน มือกำแก้วเคลือบไว้ เห็นเธอเดินเข้ามาก็ไม่พูด เพียงเอียงคางไปทางโซฟาข้าง ๆ
บนโซฟานั่งชายวัยห้าสิบกว่าปีคนหนึ่ง สวมเสื้อจงซานสีเทา ผมหวีเรียบ กรอบหน้าเรียวบาง คิ้วกับดวงตาคมคล้ายโจวเต๋อวั่งอยู่บ้าง แต่สีหน้าหนักกว่า
อีกด้านหนึ่ง รองผู้อำนวยการจ้าวเต๋อชางที่สวมแว่นกำลังก้มหน้ากวาดดูเอกสาร ได้ยินเสียงก็เงยหน้าขึ้นมองซูจิ่นเหนียนแวบหนึ่ง คิ้วขมวดแน่น