กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 163 อยู่ลวี่ซุ่นวันสุดท้าย
วันสุดท้ายที่ลวี่ซุ่น ซูจิ่นเหนียนตื่นแต่เช้าตรู่
ฟ้ายังไม่สว่างดี นอกหน้าต่างมืดมิด ลมทะเลพัดมาเป็นระลอก ๆ เธอแต่งตัวเบา ๆ เท้าเพิ่งแตะพื้น กู้ฉางเจิงก็ตื่นขึ้น
“ไปไหน?” เสียงเขายังแหบ พร้อมเสียงขึ้นจมูกแบบคนเพิ่งตื่น
“ทะเล” ซูจิ่นเหนียนลดเสียงลง “ก่อนพระอาทิตย์ขึ้น ฉันจะไปเก็บเปลือกหอย เมื่อคืนเสี่ยวจิ่วขุดหลุมใหญ่ไว้ในมิติ เตรียมรับน้ำทะเลกับกุ้งปลาปูใส่ลงไป”
“ฉันไปด้วย” กู้ฉางเจิงลุกพรวดขึ้นมา ใส่เสื้อผ้าเร็วราวกับสัญญาณรวมพลฉุกเฉิน
“นายก็นอนของนายไปสิ—”
“ไม่ได้” เขาติดกระดุมผิดไปเม็ดหนึ่ง “มืดตึ๊ดตื๋อแบบนี้เธอจะไปทะเล ฉันไม่วางใจ”