กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 133 พี่สาม
เจียงเสี่ยวจวินไม่ได้หลับเลยทั้งคืน
วันที่สามหลังกลับจากชายแดน เวลาตีสี่ ฟ้ายังจมอยู่ในความมืดสีหมึก เขาก็ขึ้นไปนั่งบนเบาะคนขับของรถจี๊ปแล้ว
เครื่องยนต์ยังเย็นเฉียบ ยังไม่ทันร้อนเต็มที่ แต่ฝ่ามือเขากลับมีเหงื่อบาง ๆ เกาะจนชื้นไปหมด
เบาะข้างคนขับเต็มแน่นไปด้วยของที่เขาไปต่อแถวซื้อมาจัดการเมื่อวานที่สหกรณ์ในตัวเมืองอำเภอ ทั้งผ้าโพลีเอสเตอร์ใหม่เอี่ยม 2 ผืน เสื้อคลุมหนา ๆ สีเขียวทหาร 1 ตัว เสื้อผ้าสะอาด 2 ชุด ยังมีขนมเปี๊ยะถั่ว 2 ห่อ น้ำตาลทรายแดง 1 ห่อ และนมมอลต์กระป๋อง 1 กระป๋อง
คูปองที่เก็บสะสมมาครึ่งปีกว่า เขาเทลงไปจนเกือบหมดในครั้งเดียว
“ผู้บังคับกองร้อย ของพะรุงพะรังขนาดนี้ จะไปเยี่ยมญาติหรือ”