กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 122 สายลับฝังตัว
เมื่อประตูไม้ของห้องทำงานปิดลง ก็มีเสียง “กึก” ดังขึ้น ทุกความเคลื่อนไหวในระเบียงทางเดินราวกับถูกมีดตัดขาด ทั้งเสียงพูด เสียงฝีเท้า รวมถึงเสียงครืดคราดของล้อรถเข็นยาที่บดผ่านพื้นหินขัด ล้วนเงียบหายไปหมด
ภายในห้องเหลือเพียงนาฬิกาแขวนเก่าแก่บนผนัง เข็มวินาทีขยับแต่ละครั้งก็ดัง “กึก กึก” ราวกับมีเล็บเคาะลงบนโต๊ะ
ลู่เจิ้นปังวางกองเวชระเบียนลงบนโต๊ะ เสียงเวชระเบียนกระทบไม้ไม่ดังนัก แต่ฟังหนักแน่น เขาเงยหน้าขึ้น ดวงตาหลังเลนส์แว่นไม่ใหญ่ มีตาขาวมากกว่าตาดำ เวลามองคนก็แทบไม่กะพริบ ราวกับกำลังรอผลตรวจที่ไม่ควรปรากฏ
ซูจิ่นเหนียนยืนอยู่ตรงข้าม ไม่ได้นั่งลง