เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 93 ทำความคุ้นเคยกับสภาพแวดล้อม
เช้าตรู่วันถัดมา หมอกในหุบเขาหนากว่าวันวาน หมอกขาวหนาทึบปิดตายประตูหน้าต่าง ทั่วทั้งห้องชุ่มไปด้วยไอเย็นชื้น ไออุ่นตกค้างในเตียงเตาดินค่อย ๆ จางหายจนหมด ผ้าห่มด้านนอกสัมผัสแล้วชื้น ๆ
ซูจิ่นเหนียนหลับสนิทดี ขนตายาวทอดลงใต้ดวงตา ลมหายใจเบาและสม่ำเสมอ
กู้ฉางเจิงที่อยู่ข้างกายตื่นตั้งแต่เช้ามืด แต่ไม่มีความคิดจะลุกขึ้นเลยสักนิด เขาเพียงตะแคงตัว จ้องมองภรรยาที่อยู่ข้างกายนิ่ง ๆ ไม่กะพริบตา
แต่งงานใหม่ได้ไม่กี่วัน ภรรยาตามกองทัพมาไกลพันลี้ถึงหุบเขาอันห่างไกลและหนาวเหน็บแห่งนี้ ในใจเขาเต็มไปด้วยความสงสารและเอ็นดู มองเท่าไรก็ไม่พอ
เขาโน้มตัวลงเล็กน้อย ท่าทางเบาราวกับขนนก ริมฝีปากบางแนบลงบนหน้าผากเนียนละเอียดของซูจิ่นเหนียนอย่างแผ่วเบา ประทับจูบยามเช้าที่อ่อนโยนและยับยั้งชั่งใจ
สัมผัสอุ่น ๆ แตะลงที่หน้าผาก ขนตาของซูจิ่นเหนียนสั่นไหวเบา ๆ ก่อนจะค่อย ๆ ลืมตาขึ้น