เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 54 จูงมือเข้าป่า (2)
เฮ่อโส่วอู!
เธอผูกเชือกให้แน่นแล้วไถลตัวลงไป ก่อนย่อตัวแหวกเถาวัลย์ดู ก็เห็นว่าบริเวณโคนเถาทั้งหนาและแข็งแรงจริง ๆ เปลือกสีน้ำตาลดำขรุขระเป็นปุ่มปม ดูก็รู้ว่ามีอายุไม่น้อย
“โอ้โห…” ดวงตาของซูจิ่นเหนียนเป็นประกาย “เฮ่อโส่วอูเยอะขนาดนี้เลย!”
กู้ฉางเจิงก็ไถลตัวลงมาตามเชือกเช่นกัน ก่อนย่อตัวดูอยู่ข้างเธอ “นี่คือเฮ่อโส่วอูเหรอ?”
“อืม!” ซูจิ่นเหนียนพยักหน้า พลางชี้ใบเถาอธิบายให้เขาฟัง “ดูใบพวกนี้สิ เป็นรูปหัวใจ ลำต้นก็มีข้อ นี่แหละคือเฮ่อโส่วอู แล้วดูบริเวณรากนี่สิ หนาขนาดนี้ อย่างน้อยก็ต้องมีอายุหลายสิบปีแล้ว”
เธอพูดไปพลางถามเสี่ยวจิ่วในใจไปพลาง
«เป็นอย่างไรบ้าง? ที่มีอายุเกินร้อยปีมีเท่าไร?»
«ขอนับก่อนนะ…» เสี่ยวจิ่วนับนิ้วมือไปพลาง [ที่มีอายุเกินร้อยปีน่าจะประมาณ 20-30 ต้น! ต้นที่อายุมากที่สุดน่าจะ 300-400 ปีแล้ว! ส่วนที่เหลือซึ่งมีอายุหลายสิบปี น่าจะมีเกิน 100 ต้นแน่ ๆ!]
ซูจิ่นเหนียนสูดลมหายใจเย็นเยียบเข้าไปเฮือกหนึ่ง