กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 47 ปฏิเสธ
ปลายหูของซูจิ่นเหนียนร้อนจนแทบใช้ปิ้งแป้งได้ เธอนั่งยองอยู่บนขอบบ่อ ดึงคานหาบออกมากำไว้ในมือ จ้องถังไม้ที่ยังเห็นเป็นเงาราง ๆ อยู่ก้นบ่ออย่างเหม่อลอย
“ฉันตักขึ้นมาให้”
เสียงหนึ่งดังมาจากด้านหลัง ทุ้ม ๆ แถมยังมีความใสกังวานของคนหนุ่มปนอยู่
ซูจิ่นเหนียนหันกลับไป ก็เห็นชายหนุ่มร่างสูงโผล่ครึ่งตัวออกมาจากด้านหลังเธอ ในมือถือไม้ไผ่ยาวท่อนหนึ่ง ปลายไม้พันตะขอเหล็กไว้ เขาไม่พูดอะไรมาก นั่งยองลงหย่อนไม้ไผ่ลงไปในบ่อ ตะขอหยั่งลงในน้ำแล้วตวัดเกี่ยว ถังไม้ที่เต็มไปด้วยน้ำก็ถูกเกี่ยวติดคานถังอย่างมั่นคง
“ส่งคานหาบมาให้ฉัน” เขาพูด