เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 15 ขึ้นบ้านใหม่
เช้าวันรุ่งขึ้น ซูจิ่นเหนียนดื่มโจ๊กข้าวโพดที่บ้านหัวหน้าหมู่บ้านจนหมด เช็ดปากแล้วก็เดินไปบ้านใหม่ ป้าหลี่วิ่งตามมาข้างหลัง ในอ้อมแขนถือของพะรุงพะรัง ทั้งไม้กวาด ไม้กวาดครัว กระด้งสานไม้ไผ่ เขียง ไม้แผ่นนวดแป้ง ส่งเสียงกรุ๊งกริ๊งยัดใส่เต็มอกเธอ
“ล้วนเป็นของที่ลุงเธอทำเองทั้งนั้น” ป้าหลี่เช็ดเหงื่อ “บ้านใหม่ก็ต้องมีของใช้ที่ถนัดมือสักหน่อย”
ซูจิ่นเหนียนกอดของพวกนั้นไว้ ลำคอขยับ “ป้า—” “ไม่ต้องพูดคำสุภาพ” ป้าหลี่โบกมือ แล้วหยิบพลั่วเหล็กสองด้ามกับห่อผ้าเล็ก ๆ ที่บรรจุเมล็ดผักจากมุมกำแพง “ไป ๆ ป้าไปเป็นเพื่อนเธอ เธอคนเดียวเก็บกวาดไม่ทันหรอก”
เช้าตรู่เดือนกรกฎาคม ดวงอาทิตย์เพิ่งโผล่พ้นยอดเขา น้ำค้างบนใบหญ้ายังไม่แห้ง
สองคนหอบของเดินไปทางเชิงเขา พอถึงบ้านใหม่ก็เห็นกำแพงถูกต่อให้สูงขึ้น ด้านบนเสียบเศษแก้วไว้ ประตูลานบ้านคล้องกุญแจใหม่
เปิดประตูเข้าไป ในลานบ้านสะอาดเอี่ยม ริมกำแพงด้านทิศตะวันออกมีที่ดินว่างอยู่แปลงหนึ่ง