เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 12 ขนของเกลี้ยงภายในหนึ่งคืน
พวกบ้านตระกูลซูเดินออกจากบ้านหัวหน้าหมู่บ้านมา ทุกคนหน้าดำจนแทบหยดหมึก หวังกุ้ยหลานเดินอยู่หน้าสุด ฝีเท้าเหยียบพื้นดังกระหึ่ม ปากก็ยังบ่นด่าไม่หยุด คำหนึ่งก็ “นังสารเลว” อีกคำก็ “นังสารเลว”
“พรุ่งเช้าฉันจะไปแจ้งความที่ตำบล! ต้องจับยัยดาวกาลีคนนี้ไปติดคุกให้ได้!”
ซูต้าจ้วงสอดมือไว้ข้างหลัง หน้าดำคร่ำเคร่งเดินตามมาข้างหลัง แววตาเต็มไปด้วยเล่ห์เหลี่ยม “เรื่องนี้มีเงื่อนงำพิลึก ต่อให้เงินไม่ใช่ยัยตัวแสบขโมยไป ในมือยัยนั่นก็ต้องมีเงินอื่นอีกแน่ อยากตัดขาดความสัมพันธ์ หนีให้พ้นจากพวกเรา ฉันมีวิธีจัดการเธอตั้งมากมาย”
“ใช่! ปล่อยไว้แบบนี้ไม่ได้!”
พวกเขาเดินย่ำเท้าตึงตังมาถึงประตูลานบ้านของตัวเอง หวังกุ้ยหลานยกมือขึ้นจะผลักประตูเพื่อด่าต่อ พอปลายนิ้วแตะประตูไม้เท่านั้น ท่าทางทั้งตัวก็แข็งค้างวูบ
ลูกตาที่ขุ่นมัวของเธอเบิกโพลงอย่างแรง ลมหายใจติดขัดอยู่ในลำคอทันที
ซูต้าจ้วง ซูซานเฉียง และหลานสะใภ้สองคนที่ตามมาข้างหลัง ชะงักเท้าพร้อมกัน
ลำแสงไฟฉายสาดเข้าไป ลานบ้านตระกูลซูที่กว้างใหญ่ ว่างโล่ง สะอาดจนน่าขนลุก