เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 11 คนตระกูลซูหาเรื่องกลางดึก
ประตูรั้วบ้านหัวหน้าหมู่บ้านถูกคนทุบดัง “โครม ๆ” จนฝุ่นบนกรอบประตูร่วงกราวลงมา
“หลี่เต๋อฝู! ออกมา!”
ซูจิ่นเหนียนสวมเสื้อคลุมแล้วเดินไปที่ประตู ก่อนจะเปิดม่านออกพอดีกับที่หลี่เต๋อฝูและภรรยาสวมเสื้อผ้าเดินออกมาจากห้องด้านใน ป้าหลี่ถือโคมไฟน้ำมัน ส่วนหลี่เต๋อฝูก้าวไปปลดสลักประตู
ภายใต้แสงจันทร์ คนตระกูลซูยืนกันแน่นเต็มลานบ้าน
คนที่ยืนอยู่หน้าสุดคือซูเอ้อร์หย่ง เขาสวมเสื้อจงซานเรียบกริบ รองเท้าหนังขัดจนเงาวับ สีหน้าราวกับเขียนไว้ชัด ๆ ว่า “ฉันมีเหตุผลแล้วจะกลัวใคร” ด้านหลังเขา ซูต้าจ้วงทำหน้าบึ้งเขียวคล้ำ ประคองป้าหวังที่ยังเอวค่อมอยู่ ส่วนซูต้าหย่งมีผ้าพันแผลแปะอยู่บนใบหน้าและไม่พูดอะไรสักคำ จางซิ่วหลานกับภรรยาของซูเอ้อร์หย่งคล้องแขนเขาคนละข้าง เชิดคางสูงลิบ
ถัดไปด้านหลัง ซูซานเฉียง จ้าวเหลียนฮวา และซูเสี่ยวเม่ยเบียดตัวรวมกันเป็นกลุ่ม ราวกับนกกระทาหลายตัวที่กำลังตื่นตกใจ
นอกลานบ้าน ชาวบ้านที่มามุงดูเรื่องสนุกพากันรวมตัวเป็นวง ป้าชุนเทายืนอยู่หน้าสุด ชะโงกศีรษะมองเข้าไปด้านใน