กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 117 คิดไปไกลแล้ว
“ผมแซ่เซียว เซียวที่เขียนด้วยตัวเสี่ยวกับตัวเยว่!” เซียวเฉินนึกยินดีในใจ ตอนที่มาที่นี่ อาเล็กบอกให้เขาเปลี่ยนชื่อเสียหน่อย จะได้ไม่ถูกคนที่มีเจตนาไม่ดีตามเจอ
ไม่อย่างนั้น อาจจะถูกพบอะไรเข้าก็ได้!
“อ้อ แซ่นี้ดี!”
ซูหนิงถอนหายใจโล่งอก แซ่เซียวดีจริงๆ ตอนนี้เธอแทบจะขยาดกับคำว่า ‘เซียว’ อยู่แล้ว
ก่อนหน้านี้เธอได้ยินรองผู้อำนวยการโรงงานจูพูดว่า นายอำเภอเซียวมีหลานชายอยู่ที่นี่ แม้จะรู้สึกว่าคนตรงหน้าถ้าเป็นหลานของเซียวเหยียนจะดูโตเกินไปหน่อย แต่ก็มีคนที่ลำดับญาติสูงกว่าไม่ใช่หรือ เผื่อว่าคนนี้จะเป็นจริงๆ ขึ้นมา เพราะยังไงเมื่อครู่คนนี้ก็ดูแปลกๆ ไปบ้าง