กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 48 รังแกใครกัน!
เธอมองดูรอบทิศทาง ไม่เห็นพี่สาวลูกพี่ลูกน้องคนนั้น ซูหนิงจึงคาดเดาว่าอีกฝ่ายคงมีลู่ทางอื่น และไม่ได้คิดอะไรมาก
ไม่มีคนอยู่ก็ยิ่งสะดวกขึ้น เธอสามารถใส่ของเข้าไปได้มากขึ้นอีกหน่อยเพื่อตบตา
รถประจำทางรอบบ่ายสามโมง พอถึงตำบลก็เป็นเวลาสี่โมงครึ่งแล้ว วิ่งรวดเดียวกลับถึงบ้านก็ปาเข้าไปหกโมงเย็น ยังดีที่ยังไม่เข้าสู่ฤดูหนาว มิฉะนั้นฟ้าคงมืดไปแล้ว
“ยัยหนูคนนี้นี่ ความกล้ามาจากไหนถึงได้ใหญ่โตนัก ถึงได้กล้าเข้าเมืองไปคนเดียว!”
เพิ่งจะผลักเปิดประตูเข้าไป ซูหนิงก็ถูกแม่ซูถือไม้กวาดวิ่งไล่ตี ทำเอาเธออึ้งงันไปชั่วขณะ แต่ก็เข้าใจได้ในชั่วพริบตาว่าตนเองถูกซูเซียงเจี๋ยขายเข้าให้แล้ว