เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 219 พุทธรัศมีส่องทั่ว
“สูงอีกนิดขอรับ สูงขึ้นไปอีกนิด” บนผืนนาอันกว้างใหญ่ เสียงของอาเจาลอยลู่มาตามสายลมวสันต์อันอบอุ่นเข้าสู่โสตประสาทของกู้หยิง
กู้หยิงหันหน้ากลับไปมอง ก็เห็นมู่หรงเซินกุมสายว่าวไว้ในมือ เด็กน้อยทั้งสองอย่างอาเจาและอาเจิ่งต่างวิ่งไล่ตามว่าว เสียงหัวเราะสดใสดั่งกระดิ่งกังวาน ปานจะพัดเป่าเอาไอหมอกหยินมืดมนทั้งมวลในใต้หล้าให้มลายสิ้น
กู้หยิงแย้มยิ้มบาง ก้มหน้าลงจัดการเนื้อสัตว์ในมือต่อไป
ไก่นี้ซื้อมาจากชาวบ้านในหมู่บ้านละแวกใกล้เคียง ชาวบ้านเห็นอาภรณ์ของพวกเขาวิจิตรงดงามยิ่งนัก ดึงดันเช่นไรก็ไม่ยอมรับเงิน กู้หยิงจนใจ ทำได้เพียงวางเงินอู่จูไว้บนพื้น แล้วหมุนกายเดินจากมา
ซื้อไก่กลับมาแล้ว กู้หยิงเตรียมจะทำไก่ขอทานสักจาน ทั้งยังมีหน่อไม้ฤดูใบไม้ผลิ เห็ดภูเขา ไข่ไก่ และกุยช่ายอีกเล็กน้อย รวมกับแป้งนึ่ง ผลไม้ และนมหมักที่ตนนำติดตัวมา ก็เพียงพอให้คนทั้งตระกูลได้กินอิ่ม