เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 218 วัดพุทธรัศมี
วสันตฤดูเดือนสี่ทัศนียภาพงดงามกำลังดี มู่หรงเซินกำชับความกับเหล่าขุนนางผู้ช่วยประโยคหนึ่ง ก็พากู้หยิงและพวกเด็ก ๆ ไปยังชานเมือง ก่อนหน้านี้เคยรับปากพวกเขาไว้ว่าจะไปพักค้างแรมที่วัดพุทธรัศมีสักคืนหนึ่งในช่วงเทศกาลสรงน้ำพระ จึงถือโอกาสพักเพิ่มอีกสองคืน พาพวกเด็ก ๆ ควบม้าเที่ยวชมวสันต์เสียเลย
เมื่อได้รู้ว่าจะได้ออกไปเที่ยวเล่น อาเจาและอาเจิ่งต่างก็ดีใจยิ่งนัก มองดูดวงหน้าเปื้อนยิ้มของเด็กทั้งสอง กู้หยิงก็แย้มยิ้มตามไปด้วย แม้เด็กสองคนนี้จะเฉลียวฉลาดเกินวัย ทว่าอย่างไรเสียก็ยังคงเป็นเด็ก ได้ออกไปเที่ยวเล่น มีหรือจะไม่ยินดี
อาเจาตั้งใจไปถามอาจารย์ชุย เอ่ยปากชวนนางให้ออกไปเที่ยวชมวสันต์ด้วยกัน อาจารย์ชุยแย้มยิ้มพลางกล่าวว่า “ข้าไม่ไปแล้วล่ะ พวกเจ้าเที่ยวเล่นให้สำราญใจเถิด”