เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 152 ร้านผ้าฝูหรง
กู้หยิงคลำทางทำเหลียงผีและเหลียงเฝิ่นออกมาจนได้ คิมหันตฤดูร้อนรุ่มยิ่งนัก ต้องพึ่งพาบะหมี่เย็น เหลียงผี และเหลียงเฝิ่นต่อชีวิตเป็นหลัก ผนวกกับเครื่องดื่มสมุนไพรแช่เย็นอย่างน้ำบ๊วยเปรี้ยวและน้ำแกงถั่วเขียว
บนโต๊ะอาหารส่วนตัวของจวนกั๋วกงแคว้นเยียนมักปรากฏสิ่งเหล่านี้อยู่บ่อยครั้ง ซานหลางและซื่อหลางเลิกเรียนเมื่อใด พอกลับมาก็วิ่งแจ้นไปที่เรือนหมิงเต๋อทันที ด้วยพี่สะใภ้ใหญ่มีเครื่องดื่มสมุนไพรแช่เย็นและเหลียงเฝิ่นเตรียมไว้เสมอ พวกเขาจึงกินแก้ร้อนสักมื้อก่อน แล้วค่อยกินมื้อค่ำ
มีคราหนึ่งระหว่างทางพบมู่หรงหยางที่ออกเวรพอดี จึงกลับมาด้วยกัน หลังจากนั้น มู่หรงหยางก็เทียวไปเทียวมาที่จวนกั๋วกงแคว้นเยียนอยู่แทบทุกสามวันห้าวัน
ก็มิใช่เพื่อของกินคำสองคำนี้หรอก เพียงแต่ไม่อยากเผชิญหน้ากับเจิ้งหมัวเจี๋ยเท่านั้นเอง