เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 151 พระราชทานอาหาร
เมื่อชมการแข่งเรือมังกรจบ กู้หยิงก็กลับไปพร้อมกับมู่หรงเซิน ยามนี้นางไม่หลงเหลือแววแห่งความขุ่นเคืองอันใดให้เห็นอีกแล้ว พลางก้าวย่างพลางสนทนาถึงการแข่งขันเมื่อครู่กับมู่หรงเซินอย่างเบิกบานใจยิ่ง
มู่หรงเซินรูปร่างสูงใหญ่ ยามฟังนางเอ่ยเจรจาจึงมักจะโน้มกายลงมาเล็กน้อย คอยตั้งใจฟังอย่างจริงจังยิ่ง
ประหนึ่งสุนัขตัวใหญ่ขนปุกปุยตัวหนึ่ง
กู้หยิงคิดเช่นนี้พลางกุมมือของเขาไว้แล้วกล่าวว่า “คำว่ามนุษย์อสูรหาใช่คำชมเชยผู้คนไม่ คราวหน้าอย่าได้กล่าวอีกเล่า”
“ได้” เขารับคำอย่างว่าง่ายยิ่ง
ริมสระฉวี่เจียงมีพ่อค้าแม่ขายรายย่อยตั้งแผงลอยขายของกินเล่น มีทั้งที่ขายบ๊ะจ่าง ขายเครื่องดื่มสมุนไพร และยังมีที่ขายด้ายอายุยืนหลากชนิด กู้หยิงเดินเที่ยวชมไปรอบ ๆ ครั้นนึกสนุกขึ้นมาจึงซื้อน้ำบ๊วยดำมาหนึ่งถ้วยเพื่อลิ้มลองรสชาติ