เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 147 เจิ้งโม๋เจี๋ย
สกุลลวี่ยิ่งมายิ่งชอบพอกู้หยิง พบเจอผู้ใดก็เอ่ยปากชมนาง กู้หยิงเองก็รู้สึกว่าตนเองยิ่งมายิ่งเก่งกาจขึ้นเรื่อย ๆ อย่างเช่นงานเลี้ยงวันครบขวบของอาจื้อในวันนี้ ก็จัดได้น่าพึงพอใจแก่ผู้คนหลายฝ่าย
ประการแรกเว่ยเจินจูพึงพอใจ เพราะจัดได้ครึกครื้นยิ่งนัก
ถัดมาญาติสนิทมิตรสหายพึงพอใจ เพราะมิต้องมอบของขวัญ
สุดท้ายตระกูลฝ่ายแม่ของเว่ยเจินจูพึงพอใจ เพราะสามารถแอบมอบของขวัญให้แก่เว่ยเจินจูได้อย่างเงียบ ๆ
ความเสียดายเพียงหนึ่งเดียวคงเป็นตอนจัดพิธีจับสิ่งของเสี่ยงทาย อาจื้อมิได้คว้าจับตราประทับหรือกระบี่ล้ำค่าดั่งที่เว่ยเจินจูคาดหวังไว้ ทว่าเขากลับคว้าจับตำรามาหนึ่งเล่ม
เยี่ยนกั๋วกงกลับพยักหน้าอย่างพึงพอใจ “ดี ภายภาคหน้าเติบใหญ่ขึ้นมาจงเป็นเด็กดีที่มีความรู้ความเข้าใจในเหตุผล”
เขาเอ่ยเช่นนี้ออกมาแล้ว คนอื่น ๆ ย่อมพากันเอ่ยปากชื่นชมตาม