เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 146 แก้วมัคกระเบื้องขาว
วันที่สิบเดือนสองเป็นวันเกิดของกู้หยิง จวนกั๋วกงย่อมเต็มไปด้วยความคึกคักอย่างไม่ต้องสงสัย กล่าวถึงของขวัญที่มู่หรงเซินมอบให้กู้หยิง นั่นคือปิ่นระย้าทองห้อยมุกบุปผาสี่ฤดูสี่เล่ม หัวปิ่นใช้มุกดัดร้อยเป็นสายสร้อย ปลายประดับด้วยไข่มุกและอัญมณีล้ำค่านานาชนิด ประณีตงดงามเป็นเอกลักษณ์ยิ่งนัก
กู้หยิงมิเหมือนผู้อื่นที่ยามได้รับของขวัญล้ำค่าต้องเก็บรักษาไว้ก่อน นางกลับแกะห่อของขวัญแล้วปักลงบนศีรษะทันทีในตอนนั้น
เมื่อสวมแล้วก็ลองสัมผัสดู โคลงศีรษะไปมาเบา ๆ ทั้งยังหันกลับไปเอ่ยถามมู่หรงเซิน “งดงามหรือไม่”
มู่หรงเซินแย้มยิ้ม “งดงามยิ่งนัก” ไม่มีผู้ใดจะงดงามไปกว่าภรรยาของตนอีกแล้ว
กู้หยิงประดับปิ่นระย้าพลางอุ้มอาเจา อาเจาถูกสิ่งของบนศีรษะของนางดึงดูดสายตาในทันใด เด็กทารกวัยเพียงสองเดือนกลับรู้จักยื่นมือน้อย ๆ หมายจะคว้าเอาเสียแล้ว