จุดกระแสแนวเซียนเซี่ยให้ฟื้นคืนชีพทั้งวงการ

จุดกระแสแนวเซียนเซี่ยให้ฟื้นคืนชีพทั้งวงการ

พอรู้ว่าแดนศักดิ์สิทธิ์บำเพ็ญเซียนที่สมจริงราวกับ “ทะลุมิติไปจริง ๆ” แห่งนั้นเป็นของเซิ่งเฉวียน ความคิดแรกของชาวเน็ตทั้งหลายก็คือ

[งั้นก็คือพอถ่ายหนังเสร็จแล้วจะเปิดให้พวกเราเข้าไปเที่ยวชมได้ใช่ไหม ขอแบบเก็บตังค์ก็ได้นะ!]

[ขอแค่เก็บสถานที่นี้ไว้ ฉันยอมควักกระเป๋าซื้อตั๋วหนังไปดูในโรงแน่นอน!]

[อยากลองสัมผัสชีวิตแบบโอวเจิ้งสักหนึ่งวันจังเลย ได้โปรดเถอะนะ ขอร้องล่ะๆๆๆ]

เรื่องที่เซิ่งเฉวียนเริ่มโปรโมต 《ผู้บำเพ็ญ》 ล่วงหน้านั้น ที่จริงคนอื่นต่างทำตามด้วยความรู้สึกไม่ค่อยมั่นใจนัก

คนเราเวลาเจออารมณ์กระแทกใจแรงๆ ก็มักจะตัดสินใจจ่ายเงินแบบวู่วามได้จริงอยู่ แต่ประเด็นคือหนังมันยังถ่ายไม่เสร็จไม่ใช่เหรอ

คิดตามเกณฑ์ที่เร็วที่สุด กว่าจะได้เข้าฉายก็ต้องรออีกอย่างน้อยห้าเดือนขึ้นไป

ถ้าเอาแผนการตลาดเด็ดๆ ที่ได้ผลขนาดนี้มาใช้ตั้งแต่ไก่โห่ พอถึงเวลาจริงจะเอาอะไรมาเล่นอีกล่ะ

คนยุคนี้ลืมง่ายจะตาย ถ้าไม่ตีเหล็กตอนที่ยังร้อนอยู่ เดี๋ยวพวกเขาก็ค่อยๆ ลืม 《ผู้บำเพ็ญ》 ไปหมด