สวีม่าน ผู้กำกับสาวดาวรุ่ง

สวีม่าน ผู้กำกับสาวดาวรุ่ง

ชาติก่อนเซิ่งเฉวียนเคยได้ยินคดีประหลาดเหลือเชื่อในวงการบันเทิงมาบ้าง

แต่คดีพวกนั้นส่วนใหญ่ก็นานมาแล้ว นานจนคนรู้สึกว่าจะไม่มีทางเกิดขึ้นอีก

จริงอยู่ว่าวงการบันเทิงตอนนี้ก็เละเทะไม่แพ้กัน แต่เท่าที่เซิ่งเฉวียนเห็น ดูเหมือนทุกคนจะยังยึดเส้นแบ่งเรื่อง “ไม่ทำผิดกฎหมาย” เอาไว้ อาจมีฉวยโอกาสลวนลามบ้าง ใช้กฎลับบีบให้ยอมบ้าง หรือเล่นงานกดดันให้ตกลงสู่จุดตกต่ำบ้าง แต่ไม่มีใครกล้าลงมือหักด้ามพร้าด้วยเข่าตรงๆ แบบนี้

ทว่าทุกเรื่องย่อมมีข้อยกเว้น วงการนี้มีคนสารพัดรูปแบบ ย่อมมีพวกคนทำผิดกฎหมายที่มั่นหน้ามั่นโหนกแบบไร้ที่มาโผล่มาให้เห็นจนได้

เซิ่งเฉวียนเคาะประตูห้องที่ปิดสนิท “อ้ายเข่อ ปลอดภัยแล้ว ออกมาเถอะ”

ด้านในเงียบไปอึดใจหนึ่ง ก่อนจะมีเสียงขยับข้าวของดังแว่วมา คงกำลังย้ายของที่เอามาขวางประตูไว้ ผ่านไปราวสองนาที ประตูถึงค่อยๆ แง้มออก หลินอ้ายเข่อโผล่หัวออกมา เซิ่งเฉวียนจึงยื่นถุงใส่เสื้อผ้าให้เธอ

“เปลี่ยนชุดก่อนเถอะ”

เธอเอ่ยขอบคุณเสียงเบา “ขอบคุณนะคะ”

ครู่หนึ่ง หลินอ้ายเข่อที่เปลี่ยนเสื้อผ้าเรียบร้อยก็เดินออกมาพร้อมกับหญิงสาวหน้าตาสะสวยคนหนึ่ง ซอกเล็บของทั้งคู่มีคราบเลือดติดอยู่ ซึ่งน่าจะเป็นที่มาของรอยข่วนบนหน้าบอดี้การ์ดสองคนนั้น