เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้องแปลหัวใจ
กู้จ้าว ประธานบริหารเด็กหัวกะทิ
เซิ่งเฉวียนเผลอริษยาขึ้นมาตามสัญชาตญาณ
จนกระทั่งนึกขึ้นได้ว่าตอนนี้ผมของเธอก็ดกหนาเหมือนกัน ถึงค่อยรู้สึกสมดุลขึ้นมาหน่อย แต่พอนั่งลงแล้ว สายตาก็ยังอดไม่ได้ที่จะเหลือบขึ้นไปมองข้างบนอย่างแนบเนียน
ประธานหวังไม่ทันสังเกตเลยแม้แต่น้อย เขายังคงยิ้มแย้มแนะนำให้เธอรู้จัก “ประธานเซิ่งครับ นี่คือกู้จ้าว คุณกู้ที่ผมเล่าให้ฟัง ส่วนคุณกู้ นี่คือประธานเซิ่ง เซิ่งเฉวียน จากซิงหมางเอ็นเตอร์เทนเมนต์ครับ”
เพราะตอนนี้กู้จ้าวยังไม่มีตำแหน่งอะไร เขาเลยระมัดระวังมากและเลือกใช้คำว่า ‘คุณ’ แทน
ทั้งสองฝ่ายต่างรู้ข้อมูลของกันและกันผ่านคนกลางอย่างเขามาแล้ว ประธานหวังจึงไม่พูดอะไรให้มากความ พอแนะนำตัวสั้น ๆ เสร็จและเห็นทั้งคู่จับมือทักทายกันอย่างสุภาพเรียบร้อยแล้ว ก็รู้หน้าที่รีบขอตัวทันที
“ผมออกไปนั่งจิบชาข้างนอกสักพักนะ เชิญคุยกันตามสบายเลยครับ”
ตามหลักแล้วการเจอกันครั้งแรกย่อมต้องมีความเคอะเขินอยู่บ้าง แต่เห็นได้ชัดว่าทั้งเซิ่งเฉวียนและกู้จ้าวไม่ใช่คนประเภทนั้น เซิ่งเฉวียนมองไปที่กู้จ้าวแล้วพูดเข้าเรื่องทันที
“ไม่ทราบว่าคุณกู้พกเรซูเม่มาด้วยไหมคะ”
“แน่นอนครับ” น้ำเสียงของกู้จ้าวเย็นชามาก แต่จากการสังเกตของเซิ่งเฉวียน นี่น่าจะเป็นแค่นิสัยการพูดตามปกติของเขา เหมือนกับบุคลิกที่ดูเย็นชาไปหมด ไม่ได้จงใจวางท่าแต่อย่างใด