พบกู้จ้าวครั้งแรก

พบกู้จ้าวครั้งแรก

คืนนั้นว่านเป่ากลับนอนหลับปุ๋ยอย่างไม่น่าเชื่อ

อาจเป็นเพราะเขาเพิ่งเคยกินอาหารในภัตตาคารหรูขนาดนี้เป็นครั้งแรก ตลอดมื้อเลยมัวแต่วุ่นอยู่กับการกิน ๆ ดื่ม ๆ หรือไม่ก็อาจเป็นเพราะเขาเป็นคนเดียวที่เมาแอ๋จริง ๆ

พอหลับยาวรวดเดียวจนฟ้าสว่าง เขาลุกขึ้นมานั่งบนเตียงแล้วยังมึนตึ้บอยู่ครู่หนึ่ง แวบแรกที่คิดขึ้นมาคือ นี่มันความฝันหรือเปล่าเนี่ย

ก็แหม โดนเรียกไปกินข้าวแท้ ๆ ทั้งมื้อแทบไม่ได้พูดอะไรสักคำ แต่กลับได้เงินลงทุนมาตั้งสองล้าน เรื่องแบบนี้ฟังยังไงก็เหมือนคนอยากได้เงินจนเพ้อไปเองชัด ๆ

แต่ตอนนี้เขามีประธานเซิ่งเป็นนายทุนใหญ่หนุนหลังแล้วนะ คงไม่หน้ามืดตามัวอยากได้เงินขนาดนั้นแล้วสิ!

ว่านเป่าที่ดื่มจนเมาปลิ้น หลับไปคืนหนึ่งแล้วยังมึนหัวไม่หายกำลังนั่งคิดทบทวนชีวิตอยู่ รองผู้กำกับนอกประตูก็เหลือบเห็นเขาตื่นขึ้นมานั่งพอดี เลยรีบพุ่งพรวดเข้ามาในห้องแล้วรัวคำถามใส่อย่างตื่นเต้น

“ในที่สุดนายก็ตื่นสักที! เมื่อคืนนายไปดึงเงินลงทุนมาได้อีกสองล้านได้ยังไงเนี่ย! ทำได้ยังไงกัน?! นายไปทำอะไรเขาถึงยอมควักเงินสองล้านมาลงทุนกับเรา!”

ว่านเป่าโดนตะโกนใส่จนตาสว่างทันที “อ๊ะ! จริงด้วย! ประธานหวังลงทุนให้เราสองล้านจริง ๆ ด้วย!”

“จะไปเก๊ได้ยังไงล่ะ! เมื่อคืนพอนายกลับมาก็เที่ยวไปปลุกพวกเราทีละคนมาดูสัญญา ถ้าฉันไม่ห้ามไว้ นายคงวิ่งลงไปตีนเขาเอาไปอวดเจ้าต้าหวงแล้วเนี่ย ฉันเพิ่งรู้นะว่านายไปสนิทสนมกับมันตั้งแต่เมื่อไหร่”