0188

⬢⬢⬢

ตอนที่ 188 ข้าคือจอมมรรค มิใช่บรรพชนมรรคา!

เขาโค้งกายลงเล็กน้อยต่อความว่างเปล่าซึ่งเป็นตัวแทนของหลักแห่งมรรคาในวิถีสวรรค์

“ขอบคุณบรรพชนมรรคา”

น้ำเสียงราบเรียบ ไร้ซึ่งระลอกคลื่นคล้ายกับกำลังตอบรับเรื่องเล็กน้อยที่มิควรค่าแก่การใส่ใจ

ภายในวังจื่อเซียว เทียนจุนหยวนสื่อและคนอื่นๆ ต่างผ่อนคลายลงในใจ นึกว่าเรื่องนี้กลายเป็นข้อยุติแล้ว

วินาทีต่อมา

หลี่ฉางอันยืดตัวขึ้นตรง แววตาสีเข้มลึกซึ้งสะท้อนภาพการเกิดดับของความโกลาหลทั้งมวล

น้ำเสียงของเขาเปลี่ยนเป็นกังวานใสในทันใด ประหนึ่งกระบี่เซียนล้ำเลิศที่ชักออกจากฝัก ตัดผ่านความเงียบงันแห่งกาลนิรันดร์

“ทว่า ข้าคือจอมมรรค มิใช่บรรพชนมรรคา!”