เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 187 เปิดมรรคที่วังเซียวม่วง บรรพชนแห่งมรรคปรารถนาจะรับศิษย์ (4k)
เคร้ง——
สุรเสียงระฆังมรรคาอันยิ่งใหญ่ดังกังวาน ห้วงเสียงยังคงตกค้างยาวนานและค่อย ๆ จางหายไปในความโกลาหล
ภายในวังเซียวม่วง ทุกสรรพสิ่งกลับคืนสู่ความเงียบสงัดอย่างสมบูรณ์
กฎเกณฑ์ที่ก่อนหน้านี้ปั่นป่วนไม่หยุดหย่อนจากการศึกของเหล่าอริยะ บัดนี้กลับเชื่องเชื่อดุจดั่งลูกแกะ
สายตาของทุกคน ไม่ว่าจะเป็นอริยะรุ่นเก่าที่อยู่บนเบาะรองนั่ง หรือผู้ปราชัยรายใหม่ที่นั่งอยู่กับพื้น หรือกระทั่งผู้คนเบื้องหลังหลี่ฉางอัน ต่างจดจ้องไปยังแท่นหยกขาวเก้าชั้นนั้นโดยสัญชาตญาณ
บนแท่นสูง ร่างเบื้องหลังที่ถูกล้อมรอบด้วยปราณม่วงนับพันสายนั้นยังคงเลือนราง ราวกับไม่เปลี่ยนแปลงมาตั้งแต่อดีตกาล
เขาไม่ได้หันกายมา และมิได้เอ่ยปาก
ทว่าเจตจำนงที่มองไม่เห็นสายหนึ่งได้จุติลงมาแล้ว