0179

⬢⬢⬢

ตอนที่ 179 วังเซียวม่วงเปิดเจ็ดอริยะชุมนุม ใต้แท่นสูงไร้ที่นั่งใหม่

“ยืนตัวตรงเสีย”

“คนของสำนักมรรคาข้า พบผู้ใดล้วนไม่ต้องคุกเข่า”

สุ้มเสียงที่อ่อนโยนทว่าแฝงไว้ด้วยบารมีอันสูงสุดดังขึ้นข้างหูซุนหงอคง

หลี่ฉางอันหัวเราะเบา ๆ ก้าวขึ้นหน้าหนึ่งก้าว ปกป้องซุนหงอคงไว้เบื้องหลังตนอย่างมิดชิด

มือข้างที่กดอยู่บนไหล่ของเจ้าวานรนั้น ตั้งแต่ต้นจนจบไม่เคยขยับออกไปเลย

ในชั่วพริบตา แรงกดดันอันน่าสะพรึงกลัวจากอริยะเจี่ยอิ่นที่ประหนึ่งภูผาเทพสุเมรุนับล้านลูกซ้อนทับกัน ทั้งหมดถูกถ่ายโอนไปยังร่างของหลี่ฉางอัน

ทว่า

พลังอำนาจแห่งอริยะที่เพียงพอจะบดขยี้โลกมหาพัน และทำให้กึ่งอริยะยังต้องเปลี่ยนสีหน้านั้น เมื่อตกลงบนอาภรณ์สีขาวของหลี่ฉางอัน กลับไม่สามารถแม้แต่จะทำให้เกิดรอยยับสักรอย