0178

⬢⬢⬢

ตอนที่ 178 บานประตูตำหนักยังไม่เปิด ก็ถกมรรคาเสียก่อน ถ้อยคำเพียงหนึ่งของอริยะกดขี่จักรพรรดิศึก

กลางความโกลาหล ไร้ทิศทาง ไม่นับกาลเวลา

ยามที่สายธารปราณอันมหาศาลไร้ที่สิ้นสุดเบื้องหน้าพลันกระจ่างออก ตำหนักโบราณหลังหนึ่งที่ถูกหล่อหลอมจากหยกเทพสีม่วงไม่ทราบนาม ก็ลอยนิ่งสนิทอยู่ ณ สุดปลายของความว่างเปล่า

มันราวกับดำรงอยู่ตั้งแต่ยุคเริ่มสร้างฟ้าเบิกดิน หรือราวกับตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยวภายนอกกาลอวกาศทั้งปวงในอดีต ปัจจุบัน และอนาคต

ยิ่งใหญ่ กว้างไกล และโดดเดี่ยว

เหนือตำหนักมีป้ายโบราณแผ่นหนึ่ง สลักอักษรโบราณสามตัวที่แฝงไว้ด้วยสัจธรรมแท้แห่งมหามรรคสูงสุด

วังเซียวม่วง