เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 173 เทียบเชิญเก้าที่นั่ง ศึกชิงมรรคาวิถี
เสียงระฆังดังขึ้นหนึ่งครา ราวกับเป็นการกดปุ่มหยุดเวลาให้กับทั้งสามภพ
ความเงียบงันปกคลุมไปทั่วทุกแห่งหน
ทันทีที่หลี่ฉางอันกล่าวจบ บนเก้าชั้นฟ้า ทะเลปราณม่วงที่กำลังเดือดพล่านจากการเคลื่อนไหวที่ผิดปกติของวังเซียวม่วงฉับพลันก็แยกออกเป็นช่องโหว่
พระราชโองการทองคำที่ควบแน่นขึ้นจากอักขระมหามรรคาเพียว ๆ ค่อย ๆ ลอยลงมาจากช่องโหว่นั้น
มันเพิกเฉยต่อค่ายกลพิทักษ์ภูผาของสำนักมรรคาที่แข็งแกร่งพอจะต้านทานการโจมตีของอริยะเสมือนเคลื่อนผ่านม่านน้ำ เบาหวิวราวขนนก และลอยหยุดนิ่งอยู่ตรงหน้าของหลี่ฉางอันในที่สุด
บนพระราชโองการนั้นไม่มีลวดลายซับซ้อน ไม่มีถ้อยคำวิจิตรบรรจง
มีเพียงตัวอักษร "มรรค" ที่ดูเก่าแก่และทรงพลัง ราวกับเก็บซ่อนความลับทั้งหมดตั้งแต่แรกเริ่มแห่งฟ้าดินเอาไว้
นี่คือพระราชโองการแห่งบรรพจารย์เต๋าจากวังเซียวม่วง และเป็นเทียบเชิญอย่างเป็นทางการสำหรับการฟังธรรม