เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 172 ศิษย์อริยะเลือกฟ้าสะเทือนเลื่อนลั่น เปิดพระราชวังจื่อเซียวพายุโหมกระหน่ำ (บทใหญ่ 4k)
สุรเสียงของหลี่ฉางอันเปรียบเสมือนก้อนหินที่ถูกทุ่มลงในทะเลสาบอันสงบนิ่ง ก่อให้เกิดระลอกคลื่นที่มองไม่เห็นภายในโลกใบใหม่ที่เพิ่งถือกำเนิดนี้
นั่นคือการจับจ้องที่ทะลุทะลวงไปถึงดวงจิตวิญญาณ
ร่างจำแลงบนตัวนาจาและหยางเจี่ยนสลายไปจนหมดสิ้น เผยให้เห็นใบหน้าที่สามภพคุ้นเคยกันดีทั้งสองนั้น
คนหนึ่งหยิ่งผยองไม่ยอมใคร ใจกลางคิ้วมีจุดแต้มชาดสีแดงเร่าร้อนดั่งเปลวเพลิงแห่งสงครามที่ไม่เคยดับมอด
คนหนึ่งเย็นชาสุขุม แม้เนตรสวรรค์จะปิดลง แต่ความคมกล้าที่ส่องสะท้อนถึงสรรพสิ่งกลับไม่ลดน้อยถอยลงเลยแม้แต่น้อย
“มรรคาหรือ?”
นาจาเค้นหัวเราะ หอกลิ้นเปลวไฟในมือควงเป็นวงหอก ก่อนจะชี้ไปยังผืนฟ้านภาลัย
“มรรคาของข้า คือการไม่เชื่อในสวรรค์ ไม่เชื่อในโชคชะตา!”