0164

⬢⬢⬢

ตอนที่ 164 ข้าคืออริยะ ขอมีราชโองการสามภพ

โองการแห่งบรรพจารย์เต๋า ประดุจบัญญัติสวรรค์ลงมาสู่โลก

ธรรมลักษณ์อริยะที่ไพศาลไร้ขอบเขตราวกับจะฉุดกระชากสามภพให้เข้าสู่ความดับสูญ ในนาทีนี้แสงพุทธะได้หดหายไปทีละนิ้ว

ต้นวิถีโพธิ์ที่หยั่งรากลึกในความโกลาหลหมายลองดีกับสวรรค์ก็กิ่งก้านลู่ลง เก็บงำประกายเทพยดาทั้งหมด

“น้อมรับราชโองการท่านอาจารย์”

จากทิศทางของตำหนักอวี้ซวี มีเสียงตอบรับอันราบเรียบดังขึ้น แรงกดดันของเทียนจุนหยวนสื่อมลายไปจนสิ้น

ณ โลกสุขาวดีตะวันตก ธรรมลักษณ์อันใหญ่โตของอริยะจุนถีหลังจากวูบไหวอย่างรุนแรงอยู่ครู่หนึ่ง ในที่สุดก็ยอมจำนนกลายเป็นฝนแสงเต็มท้องฟ้าสลายไปอย่างไร้ร่องรอย

“น้อมรับราชโองการท่านอาจารย์”

เสียงที่เต็มไปด้วยโทสะและความอัดอั้นตันใจของเขาดังก้องอยู่ในความโกลาหล ก่อนจะเงียบหายไปในที่สุด