กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 163 เปิดแท่นแสดงมรรคแห่งวังจื่อเซียวอีกครั้ง (งานรัดตัว ลงช้าไปหน่อย ต้องขออภัยด้วย)
หลี่ฉางอันค่อย ๆ ละสายตากลับมา
เขาไม่ได้ดื่มด่ำไปกับความปิติยินดีในการบรรลุมรรคหุนหยวน ในดวงตาที่ใสกระจ่างคู่นั้น สงบนิ่งดุจบ่อน้ำโบราณ
เขาหันตัวกลับก่อน แล้วคำนับไปทางทิศตะวันออกไกลสุดขอบฟ้า ซึ่งเป็นทิศของตำหนักปี้โหยวด้วยท่าทีคารวะแบบเต๋ามาตรฐาน
“ขอบคุณสหายเต๋าที่ให้ความช่วยเหลืออย่างมีน้ำใจ”
เสียงหัวเราะที่กึกก้องดังมาจากความว่างเปล่า พร้อมกับเสียงดั่งโลหะกระทบกัน
“เจ้าและข้าต่างก็เป็นผู้แสวงหามรรค จะต้องขอบคุณกันไปไย”
“ยินดีกับสหายเต๋าที่ได้บรรลุมหามรรค!”
ในน้ำเสียงของประมุขทงเทียนเจี้ยวเต็มไปด้วยความเบิกบานใจอย่างจริงใจ