0137

⬢⬢⬢

ตอนที่ 137 อสูรกระทิงสยบฟ้า ราชันอสูรตัวขาดสะบั้น

ท้องฟ้าเหนือชมพูทวีปตะวันตกถูกปกคลุมไปด้วยเมฆเลือดอันเหนียวข้น

ราชันอสูรตรวจสวรรค์ยืนเอามือไพล่หลังอยู่บนยอดเมฆ สูดลมหายใจเข้าลึกอย่างสำราญท่ามกลางกลิ่นคาวเลือดและความสิ้นหวังที่ฟุ้งกระจายอยู่ในอากาศ

เบื้องล่างคือเทือกเขาหมื่นอูฐที่เพิ่งถูกสังหารหมู่ไปหมาดๆ

นี่คือจุดจบของผู้ที่กล้าขัดขืนจักรพรรดิอสูร

เขารู้สึกดื่มด่ำกับความรู้สึกเช่นนี้ การใช้เสียงโหยหวนของผู้ที่อ่อนแอกว่าเพื่อบรรเลงบารมีอันสูงสุดของราชสำนักอสูร

ในขณะนั้นเอง คิ้วของเขากระตุกเล็กน้อยคล้ายกับสัมผัสบางอย่างได้ จึงเงยหน้ามองไปยังเส้นขอบฟ้าทิศตะวันออก

กลุ่มเมฆอสูรกลุ่มหนึ่งที่แตกต่างจากเมฆเลือดเบื้องล่างของเขาอย่างสิ้นเชิงกำลังโหมพัดเข้ามาด้วยความเร็วอันน่าเหลือเชื่อ

เมฆกลุ่มนั้นดำขลับดั่งน้ำหมึก ทว่ามิได้สับสนวุ่นวาย กลับแฝงไว้ด้วยความน่าเกรงขามและไอสังหารอันเป็นเอกลักษณ์ของค่ายกลศึก