เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 136 จอมปราชญ์แห่งมรรคบันดาลโทสะ เลือดต้องชดใช้ด้วยเลือด
กระจกวารีแตกสลาย
ภาพเหตุการณ์นองเลือดที่สะท้อนออกมาดุจแดนนรกบนดินนั้น พร้อมกับรอยยิ้มเย้ยหยันอันบ้าคลั่งของราชันอสูรตรวจสวรรค์ ต่างกลายเป็นจุดแสงบนเต็มท้องฟ้าสลายหายไปอย่างไร้ร่องรอย
ณ ทวีปเทพชัยบูรพา เหนือภูเขาเซียนสามพันลูกแห่งราชสำนักมรรค
ปราณม่วงอันเปี่ยมสุขและดอกบัวทองที่โบยบินไปทั่วท้องฟ้าจากการเทศนามรรคของมหาเทพมรรคเมื่อครู่ ราวกับถูกกระแสไอเย็นที่มองไม่เห็นกระชากเข้าแช่แข็ง
ความเงียบงันมรณะ
ความเงียบงันชนิดที่ว่าเข็มตกพื้นยังได้ยิน
เซียน อสูร และมนุษย์ทุกคนที่อาบเอิบอยู่ในกลิ่นอายมรรคา ความปิติยินดีและการบรรลุธรรมบนใบหน้ายังไม่ทันจางหายไปจนหมดสิ้น ก็พลันแข็งค้างกลายเป็นความตื่นตระหนกที่ยากจะบรรยาย
ตามมาด้วยความโศกเศร้าแค้นเคืองที่พุ่งทะยานสู่ฟ้า