0100

⬢⬢⬢

ตอนที่ 100 ท่านเหล่าเทพพุทธะหาได้แยแสไม่ สรรพชีวิตเหล่านี้ ข้าจะเป็นผู้คุ้มครองเอง! (ตอนที่สาม เร่งความเร็ว)

เหล่าฝูยังคงอยู่ในศาลเจ้าเก่าแก่แห่งนั้น

เขากล่าวว่าหากกราบไหว้ทั้งวันทั้งคืน จิตตั้งมั่นย่อมสัมฤทธิ์ผล และจะต้องขอฝนที่ชุ่มฉ่ำมาได้สักครา

หลี่ฉางอันไม่ได้ห้ามปราม เพียงแต่มองแผ่นหลังที่ค่อมงอของชายชราอย่างเงียบงันขณะที่เขาก้มกราบอยู่ในเงามืดของศาลเจ้า

เขากลับไปยังกระท่อมมุงจากที่ลมพัดผ่านได้ทั้งสี่ทิศ

ภายในกระท่อมนั้นมืดมิดจนมองไม่เห็นแม้แต่นิ้วมือของตนเอง

ภายในกระท่อมมุงจากนั้น มืดมิดจนมองไม่เห็นแม้นิ้วมือของตน

ไม่มีเปลวเทียนแม้แต่น้อย แสงสว่างเพียงเสี้ยวเดียวในที่แห่งนี้ก็ถือเป็นเรื่องฟุ่มเฟือย

หลี่ฉางอันอาศัยแสงจันทร์อันเบาบางที่ลอดผ่านหน้าต่างที่พังทลาย มองดูฝ่ามือของตนเองที่แบออก