เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 73 เพลิงสมาธิแท้หลอมวานรเทพ มหาเทพมรรคาย่างกรายสู่ตำหนักมาร (ตอนที่สอง ผู้เขียนกำลังเร่งเนื้อเรื่อง)
ฝุ่นละอองจากศึกที่ภูเขาผิงติ่งถูกสายลมแห่งการจาริกตะวันตกพัดพาให้เลือนหายไปนานแล้ว
ทว่ามีบางสิ่งกลับตกตะกอนลงมา กดทับอยู่ในจิตใจของศิษย์อาจารย์ทั้งสี่ ทำให้เส้นทางที่ยาวไกลอยู่แล้วกลับเงียบงันยิ่งขึ้นไปอีก
พระถังซัมจั๋งไม่สวดมนต์บนหลังม้าอีกต่อไป
ท่านมักจะมองดูศิษย์หน้าขนผู้แบกกระบองเหล็กด้วยสายตาที่เต็มไปด้วยความสับสนที่ไม่อาจสลัดทิ้ง
จูปาเจี้ยก็เชื่อฟังขึ้นมาก ไม่ใช่แค่ครั้งเดียวที่มันเห็นซุนหงอคงหยอกล้อกับสมบัติวิเศษระดับอริยะเหล่านั้น ไม่ว่าจะเป็นน้ำเต้าสีม่วงเข้ม หรือดาบที่เปล่งประกายแสงดวงดาวดับสูญ ทุกครั้งที่เห็น มันรู้สึกได้ว่าดวงจิตต้นกำเนิดของตนกำลังสั่นสะท้านอย่างควบคุมไม่ได้
คณะเดินทางยังคงมุ่งหน้าสู่ทิศตะวันตกภายใต้สมดุลอันประหลาด
……
ครึ่งเดือนต่อมา ที่ภูเขาเฮ่าซาน