0057

⬢⬢⬢

ตอนที่ 57 วางกระบี่ชี้เขาวายุทมิฬ นามจอมมรรคาสั่นสะเทือนสามอสูร

ณ ภูเขาหลิงไถฟางชุ่น บนกระดานหมากที่ดารดาษไปด้วยดวงดาว แสงสีอันวิจิตรตระการตากำลังไหลเวียน

ผืนสีแดงเพลิงอันเจิดจ้าของอารามกวนอิมได้ดับแสงลงแล้ว กลายเป็นความเงียบงันที่ดำมืดราวกับถ่าน

และในทิศตะวันออกเฉียงใต้ หมากตัวที่แทนภูเขาวายุทมิฬนั้น ปราณอสูรพุ่งพล่านเสียดฟ้า ซ้ำยังมีแสงพุทธะเบาบางปกคลุมอยู่ด้านบน ดูวิปริตและขัดแย้งกันอย่างประหลาด

ปลายนิ้วของหลี่ฉางอันกรีดผ่านไปในอากาศอย่างแผ่วเบา

ภาพบนกระดานหมากแปรเปลี่ยนตาม ขยายเข้าใกล้ แล้วขยายเข้าใกล้เข้าไปอีก

ในที่สุด ถ้ำพำนักที่เต็มไปด้วยปราณอสูรชวนขนลุกก็ปรากฏชัดเจนทุกกระเบียดนิ้วเบื้องหน้าเขา

ภายในถ้ำพำนัก ร่างทั้งสามกำลังรินสุราสลับเปลี่ยนจอก พูดคุยหยอกล้อกันอย่างรื่นเริง

ชายฉกรรจ์ในชุดเกราะดำที่นั่งอยู่ตำแหน่งประธาน ในมือถือจีวรที่เปล่งประกายสีรุ้งหมื่นสาย ใบหน้าเต็มไปด้วยความหลงใหลและเคลิบเคลิ้ม