0056

⬢⬢⬢

ตอนที่ 56 เพลิงอารามโหมกระพือหลอมความโลภ เห็นแสงสมบัติ ณ ภูเขาวายุทมิฬ

ยามค่ำคืนดุจหมึกดำ สาดซัดลงบนกระเบื้องเคลือบของอารามกวนอิม

สรรพสิ่งเงียบสงัด มีเพียงเสียงครวญครางของลมที่พัดผ่านยอดสน และเสียงหอบหายใจด้วยความตื่นเต้นที่ไม่อาจสะกดกลั้นไว้ได้ในห้องพักสงฆ์ที่อยู่ไกลออกไป

“เร็วเข้า!”

“ใช้น้ำมันตงเทราดลงไปให้หมด!”

“กองฟืนให้สูงขึ้นอีก อย่าให้พวกมันหนีไปได้!”

ผู้อาวุโสจินฉือยืนอยู่บนจุดที่สูงที่สุดของอารามตน พลางไพล่มือทั้งสองไว้ด้านหลัง

เบื้องหลังของเขาคือร่างของบรรดาพระสงฆ์จำนวนนับไม่ถ้วนที่กำลังวุ่นวายอย่างมีพิรุธ พวกเขากำลังกองฟืนแห้งที่ชุ่มด้วยน้ำมันทีละฟ่อนรอบห้องพักที่ท่านตังซัมจั๋งและศิษย์พำนักอยู่โดยไร้สุ้มเสียง ตั้งแต่มุมกำแพงจนถึงชายคา

แสงไฟส่องกระทบใบหน้าแก่ชราที่เต็มไปด้วยริ้วรอยของผู้อาวุโสจินฉือให้สว่างสลับมืด