0042

⬢⬢⬢

ตอนที่ 42 โลกในอุ้งฝ่ามือ กับวานรแห่งจิตใต้ขุนเขา

ณ ภูเขาวิญญาณแดนตะวันตก มหาวิหารอสนีธรรม

พุทธรัศมีดั่งมหาสมุทร เสียงสวดมนต์ดั่งเกลียวคลื่น

คำพนันระหว่างวานรตัวนั้นกับพระพุทธองค์ผู้ยิ่งใหญ่ ได้สะท้อนชัดอยู่ในสายตาของหลี่ฉางอันผ่านการจับจ้องของเหล่าทวยเทพ

เขายังคงนั่งอยู่บนศิลาเขียวแห่งภูเขาฟางชุ่น ปลายนิ้วเคาะโต๊ะหินเบา ๆ ราวกับกำลังเคาะชีพจรของสามภพ

“อาตมาได้ฝังร่องรอยแห่ง ‘ความเรียบง่าย’ เอาไว้ในใจบัวดอกนั้น”

เขาพึมพำกับตัวเองราวกับกำลังอธิบายให้หญ้าป่าในซอกหินฟัง หรืออาจเป็นการประกาศข้อเท็จจริงที่ถูกกำหนดไว้แล้ว

“พุทธธรรมแสวงหาความสมบูรณ์ แสวงหาความสุขาวดี แสวงหาหนทางสู่ภาวะ ‘ไร้จุดรั่วไหล’”

“ทว่าในโลกใบนี้ ‘สัจธรรม’ ที่แท้จริงจะมีที่ไหนได้ที่สมบูรณ์ไร้รอยโหว่?”