0041

⬢⬢⬢

ตอนที่ 41 ต้อนรับอาคันตุกะจากแดนตะวันตก แท่นบัวก่อเกิดจิตมรรคา

ความอื้ออึงของราชสำนักสวรรค์ เมื่อส่งผ่านสวรรค์สามสิบสามชั้นมาถึงภูเขาฟางชุ่น ก็กลายเป็นเพียงเสียงคำรามแผ่วเบาในสายลม

หลี่ฉางอันนั่งขัดสมาธิอยู่บนศิลาเขียว ดวงตาทั้งสองคู่ปิดลงกึ่งหนึ่ง ท่องจิตนอกฟ้า

ทุกคราที่วานรตัวนั้นตวัดกระบอง ทุกเสียงคำรามยาว เปรียบดั่งก้อนหินที่ถูกโยนลงในทะเลใจของเขา แผ่กระจายวงคลื่นที่ชัดเจนระลอกแล้วระลอกเล่า

เขาไม่ได้ตั้งใจเพ่งมอง แต่สิ่งเหล่านั้นกลับสะท้อนอยู่ในความรับรู้ของเขาอย่างชัดเจนยิ่ง

เขาเห็นราชาวานรแบกกระบองเหล็ก ก้าวย่างไปยังโถงหลิงเซียวทีละก้าว

ไอปิศาจที่เคยพุ่งเสียดฟ้าในกาลก่อนถูกเก็บงำไว้จนสิ้น สิ่งที่เข้ามาแทนที่คือ "สภาวะ" อันบริสุทธิ์และควบแน่นยิ่งกว่าเดิม

นั่นมิใช่พลังเวท และมิใช่ปราณอำมหิต

แต่นั่นคือการแสดงออกถึง “สภาวะ” แห่งหลักแห่งมรรค