0037

⬢⬢⬢

ตอนที่ 37 หนึ่งห้วงความคิดคืนสู่ฟางชุ่น สามภพเกิดวายุสายฟ้า

นอกสวรรค์สามสิบสามชั้น เสียงคำรามนั้นมิใช่สายฟ้า ทว่ากลับเหนือยิ่งกว่าสายฟ้า

มันมิได้สั่นสะเทือนแก้วหูของเหล่าเซียนเทพ แต่มันประทับลงลึกถึงจิตแท้ของสรรพชีวิตทั้งสามภพโดยตรง

ทางช้างเผือกถึงกับหยุดชะงัก

สายธารแห่งกาลเวลาต่างปรากฏรอยปั่นป่วนขึ้นชั่วขณะหนึ่ง

ร่างอวตารของหลี่ฉางอันกำลังเดินอยู่ท่ามกลางทะเลเมฆาแห่งแดนสวรรค์

เขาสัมผัสได้ว่าตำหนักโบราณเบื้องหลังได้กลายเป็นดวงตาแห่งพายุที่เปี่ยมด้วยโทสะ

กฎเกณฑ์ทั่วทั้งราชสำนักสวรรค์ต่างเริ่มบิดเบี้ยว แตกสลาย และสร้างขึ้นใหม่ภายใต้เจตจำนงสายนี้

นี่คือโทสะแห่งอริยะ