เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย ห้วงอักษร
⬢⬢⬢
ตอนที่ 36 ขโมยผลมรรคาในสวนท้อ เจินจวินทดสอบความโกลาหล
ภายในสวนท้อเซียน ร่างของเซียนหญิงทั้งเจ็ดหยุดนิ่งงันประหนึ่งรูปปั้นแก้วอันวิจิตร บนใบหน้ายังคงหลงเหลือความมึนงงชั่วขณะสุดท้ายเอาไว้
เบื้องหน้าของพวกนาง บนผืนดินที่ถือกำเนิดกระบองมรรค “ผ่าฟ้า” ความว่างเปล่ายังมิได้สงบลง
ช่องว่างที่หลงเหลืออยู่หลังจากกระบองเล่มนั้นจากไป เปรียบเสมือนบาดแผลที่ยังไม่ปิดสนิท ภายในไม่มีกระแสปั่นป่วนมิติ มีเพียงความโกลาหลอันลึกล้ำประหนึ่งจุดจบของสรรพสิ่ง
สายควันสีครามสายหนึ่ง ลอยกรุ่นขึ้นมาจากความโกลาหลนั้นอย่างแช่มช้า
กลุ่มควันรวมตัวกันไม่จางหาย กลางอากาศค่อย ๆ ก่อร่างเป็นโครงร่างของมนุษย์
ร่างของหลี่ฉางอันเปลี่ยนจากความว่างเปล่าสู่ความจริง ปรากฏขึ้นในสวนอย่างไร้สุ้มเสียง
เขาแม้แต่จะปรายตามองเซียนหญิงทั้งเจ็ดที่ถูกตรึงร่างไว้ก็หาไม่ เพียงเงยหน้าขึ้น สายตาราวกับทะลุผ่านชั้นปราสาทตำหนักเซียน ตกลงบนทิศทางของสระหยก
ที่แห่งนั้น ปราณอำมหิตพุ่งทะลุฟ้า กฎเกณฑ์แตกสลาย