0020

⬢⬢⬢

ตอนที่ 20 ไต่ถามมรรคาแห่งยมโลก หลอมธรรมด้วยเตาหลอม

เมื่อเดินข้ามสะพานไน่เหอ เสียงร่ำไห้และอึกทึกครึกโครมเบื้องหลังก็เลือนหายไปดุจกระแสน้ำ

ร่างอวตารแห่งความโกลาหลของหลี่ฉางอัน ย่างกรายเข้าสู่ดินแดนแห่งความเงียบสงัดโดยสมบูรณ์

ใต้ฝ่าเท้ามิใช่เส้นทางขรุขระที่ปูด้วยซากกระดูกอีกต่อไป แต่เป็นหยกดำที่เรียบเนียนดุจคันฉ่อง ทอดตัวยาวไปจนสุดสายตา

หยกชนิดนี้ไม่สะท้อนแสง กลับคล้ายกำลังกลืนกินแสงสลัวโดยรอบทั้งหมดไป ทั้งยังดูดกลืนเสียงและจิตเทวะลงสู่ห้วงเหวไร้ก้นบึ้งไปพร้อมกัน

ที่นี่ไม่มีวายุทมิฬ ไม่มีเปลวเพลิงวิญญาณ และยิ่งไม่มีดวงวิญญาณใดร่อนเร่

มีเพียงระเบียบ

ระเบียบที่เย็นเยือก เคร่งครัด และตายตัวถึงขีดสุด

ที่นี่คือส่วนลึกที่แท้จริงของแดนยมโลก เป็นเขตแดนแห่งกฎเกณฑ์