0007

⬢⬢⬢

ตอนที่ 7 หินจมเห็นธรรมชาติเดิม มุ่งปราชญ์ถามมรรคากรานใหม่

“ลิงในบ่อน้ำตัวนี้ เป็นของปลอมเช่นเดียวกันหรือ?”

สายลมยามค่ำคืนหยุดนิ่งลงในชั่วขณะนั้น

เสียงแมลงในป่าก็คล้ายกับถูกบีบคอเอาไว้

หลี่ฉางอันยืนอยู่ข้างบ่อน้ำ ร่างกายตั้งตรงดุจต้นสน ชุดจีวรมรรคไม่ไหวติงในอากาศที่หยุดนิ่ง

เขาไม่ได้มองซุนหงอคง และไม่ได้มองบ่อน้ำ

สายตาของเขาจับจ้องไปยังก้อนหินขนาดเท่ากำปั้นที่ปกคลุมไปด้วยตะไคร่น้ำข้างเท้า

ไม่มีผู้ใดล่วงรู้ว่ามือที่ซ่อนอยู่ภายใต้ชุดจีวรมรรคกว้างของเขานั้น ข้อนิ้วมือถูกกำจนซีดขาวแล้ว

เพราะสายตาของบรรพชนจับจ้องมาที่นี่ตลอดเวลา