เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย TohRuNovel
ตอนที่ 307 น้ำข้นไม่ไหลไปที่อื่น
วันเวลาประเภทเสื้อมาจ่อแขนข้าวมาจ่อปากมักผ่านไปไวเสมอ เพียงไม่กี่วันก็ผ่านไปพริบตา ถึงเวลาที่ทั้งสามคนต้องกลับไปโรงเรียนอีกครั้ง
หลี่ชิวหยูพาลูกสาวเดินไปที่ที่จอดรถของบ้านเสี่ยวซู ขณะนั้นเจียงอี้หมินกำลังเปิดกระโปรงหลังรถ ขนปลากระป๋องแมวและอาหารแมวขึ้นไปทีละลัง
“อาเจียงคะ เสี่ยวซูกับเหยาเหยาละคะ?”
เจียงอี้หมินหันมาเห็นซูซินจู ใบหน้าก็อดไม่ได้ที่จะผลิยิ้มออกมา: “จูจูมาแล้วเหรอ พวกเขากำลังจับมิมิอยู่ในบ้านน่ะ เดี๋ยวก็คงลงมาแล้ว เธอมีแค่กระเป๋าใบเดียวเหรอ?”
“อื้อ นำมาแค่เสื้อผ้าไม่กี่ชุดค่ะ ที่พักมีครบทุกอย่างแล้ว” เมื่อต้องเผชิญหน้ากับว่าที่พ่อปู่ ซูซินจูก็พยักหน้าอย่างว่าง่าย
และในขณะนั้นเอง ในโถงลิฟต์ก็มีเสียงแมวร้อง ทั้งคู่หันไปมอง ฟู่หว่านอิ๋งพาเด็กทั้งสองคนเดินออกมา เหยาเหยาสะพายกระเป๋าแมว ส่วนเจียงซูถือถุงทรายแมวมาหลายถุง
“ของของมิมิเอามาหมดหรือยัง?” เจียงอี้หมินถาม
เจียงซูส่ายหน้า: “พวกนี้พอใช้ชั่วคราวครับ อย่างอื่นผมไปซื้อที่โน่นได้เลย”
“ก็ดีเหมือนกัน” เจียงอี้หมินมองไปที่กระเป๋าแมวที่เหยาเหยาสะพายอยู่ “แล้วมิมิจะไว้ที่กระโปรงหลังหรือที่ไหน?”