กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่จินเหอรีบดึงเสื้อของเสิ่นเฉาทันที “เดี๋ยวก่อน ฉันขอพูดกับเธอสักหน่อย”
เสิ่นเฉามองตามทิศทางที่นิ้วเธอชี้ พยักหน้ารับแล้วขี่จักรยานไป
“หงเลี่ยง!”
ตู้หงเลี่ยงหันมาเห็นหลี่จินเหอ ก็ยิ้มทักทาย “สหายหลี่”
“หลายวันมานี้ทำไมไม่เห็นเธอเลย?”
ตู้หงเลี่ยงอธิบาย “อากาศหนาว แม่สามีกับพ่อสามีของฉันช่วงนี้ร่างกายไม่ค่อยสบาย ฉันไปไหนไม่ได้ ต้องอยู่บ้านดูแลพวกท่าน แต่ฉันก็ฝากคนรู้จักช่วยคัดลอกโจทย์ให้ ชั้นเรียนแก้ปัญหาการไม่รู้หนังสือก็ไปเรียน ไม่ได้ทำให้การเรียนล่าช้า”
“อย่างนี้นี่เอง พวกท่านไม่เป็นอะไรใช่ไหม?”