กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
หลี่จินเหอไม่คิดว่าหวังซูเจินจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา
เธอดื่มน้ำไปหนึ่งอึกก่อนจะพูดว่า “แม่ ทำไมแม่ถึงพูดแบบนั้นล่ะ”
หวังซูเจินจริง ๆ แล้วในใจไม่ได้มั่นใจมากนัก งานครึ่งค่อนชีวิตของเธออยู่ที่สหพันธ์สตรี สำหรับเรื่องการผลิตและการขายแบบนี้เธอไม่ถนัดเอาเสียเลย ถึงแม้ตอนนี้โรงงานของรัฐจะกำหนดโควตาการผลิตและยอดขายไว้แล้ว ไม่ต้องกังวลเรื่องอื่น แต่ในใจหวังซูเจินก็ยังมีความกังวลอยู่บ้าง
ทว่าความกังวลแบบนี้ก็ไม่มีทางเล่าให้คนอื่นฟังได้ จึงได้แต่เล่าให้หลี่จินเหอฟัง
“จินเหอ ผ่านช่วงนี้ไปแล้ว จะยังมีคนมาสั่งซื้อวงรัดผมอีกไหม”