กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนเย็นหลี่จินเหอหยิบไหมพรมออกมาศึกษา
การขึ้นเข็มมันเริ่มยังไงนะ?
เธอลองอยู่สองสามครั้งก็ยังรู้สึกแปลก ๆ ไม่ถนัด
คิดอยู่ครู่หนึ่ง เธอถือไหมพรมเตรียมออกไป เสิ่นเฉาที่เดิมกำลังอ่านหนังสืออยู่ก็ถามขึ้นมาทันที “เป็นอะไรไป?”
หลี่จินเหอโบกมือ “อ๋อ ไม่มีอะไร ฉันจะไปถามปัญหากับแม่หน่อย”
พูดจบเธอก็วิ่งออกไปสองสามก้าว เห็นหวังซูเจินแล้วจึงพูดอย่างอ่อนหวาน “แม่คะ ขอคำปรึกษาหน่อยได้ไหม?”
“โอ๊ะ ยังมีเวลามาขอคำปรึกษาจากฉันด้วยหรือ?”
หลี่จินเหอยิ้มพูด “แน่นอนอยู่แล้วค่ะ เรื่องที่ฉันไม่เข้าใจมันเยอะมาก แม่ช่วยหน่อยนะ”
หวังซูเจินแอบภูมิใจนิด ๆ “ก็ได้ มีเรื่องอะไร?”