กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ในใจของกวนเยว่ยิ่งอึดอัดมากขึ้นทันที เธอพูดเสียงเย็น “พี่สะใภ้ พี่นี่ไม่เหมือนคนที่มาจากชนบทเลยจริง ๆ”
ปากคอแหลมคมขนาดนี้ ตรงไหนกันที่เหมือนคนมาจากชนบท
หลี่จินเหอยิ้มขึ้น “งั้นหรือ? อ้อ ฉันลืมไป เธออยู่ในชนบทหลายปี คุ้นเคยกับที่นั่นดี แต่ความแตกต่างระหว่างแต่ละท้องถิ่นมันมาก เธอไม่รู้ก็เป็นเรื่องปกติ”
“เธอกำลังเยาะเย้ยฉันหรือเปล่า เยาะเย้ยว่าฉันมีดี ๆ เป็นคนในเมืองแท้ ๆ ไม่เป็น กลับไม่เอางานเลย ต้องวิ่งไปเป็นปัญญาชน แล้วสุดท้ายยังไปแต่งงานกับคนในหมู่บ้าน แถมยังหย่าอีก เธอกำลังดูฉันเป็นเรื่องตลกใช่ไหม”