กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
เสิ่นเฉาฟังไม่เข้าใจ งงเป็นไก่ตาแตก
หลี่จินเหอรู้สึกขำแต่ก็เศร้าเล็กน้อย เฮ้อ มุกน่าเบื่อที่หมดอายุแล้วนี้ ไม่มีใครฟังเข้าใจเลย เธอยังต้องอธิบายเพิ่มอีกครั้ง “ก็คือฉันทำไม่เป็น”
เสิ่นเฉาถึงเพิ่งเข้าใจ ถึงกับหัวเราะก็ไม่ออก ร้องไห้ก็ไม่ไหว “ไม่เป็นไร ทำไม่เป็นก็ถามผม ผมจะค่อย ๆ อธิบายให้คุณฟัง ครั้งเดียวไม่เข้าใจก็อธิบายครั้งที่สอง ยังไงก็ต้องเรียนรู้ได้”
หลี่จินเหอคิดในใจ ถ้าชาติก่อนเธอได้เจอหัวกะทิที่ยอมอธิบายการบ้านให้เธออย่างละเอียดและใจเย็นขนาดนี้ เธอจะต้องกังวลว่าสอบติดมหาวิทยาลัย 985 หรือ 211 ไม่ได้อีกหรือ
น่าเสียดาย