กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย Kejdjdk
บ่ายแล้ว อีกไม่นานก็จะเลิกงาน หลี่จินเหอกระซิบกับหยางเสี่ยวอวี่ที่อยู่ข้าง ๆ ว่า “ฉันไปเข้าห้องน้ำแป๊บหนึ่ง เดี๋ยวก็กลับมา ถ้ามีอะไรช่วยดูให้หน่อยนะ”
“ได้เลย พี่จินเหอ”
ห้องน้ำสาธารณะอยู่ข้างนอก ทุกครั้งที่ไปต้องเดินไปหลายก้าว หลี่จินเหอคิดในใจว่า ระยะไกลขนาดนี้ ถ้าวันไหนใครกินอะไรจนท้องเสีย คงวิ่งไปไม่ทันแน่
พอเธอกลับมา แต่ไกลก็ได้ยินเสียงเอะอะโวยวายมาจากห้องโถง ฟังดูไม่เบาเลย ไม่รู้ว่ามีคนก่อเรื่องหรืออะไร
หลี่จินเหอรีบเร่งฝีเท้า พอเข้าไปข้างในก็ตะลึงกับภาพตรงหน้า